Colloïdaal Goud

Allereerst mijn persoonlijke ervaring

Tijdens mijn herstel van mijn zeer ernstige ziekte ‘K’ heb ik mij niet beperkt tot één complementaire methode of één product. Naast onder andere Spooky2 en C60 gebruik ik ook colloïdaal zilver, colloïdaal goud, colloïdaal platina en colloïdaal zink.

Na mijn operaties en bestralingen heb ik ook neuropathische klachten ontwikkeld. Sinds ik colloïdaal goud ben gaan gebruiken, ervaar ik dat deze klachten naar mijn eigen inschatting met ongeveer 60 tot 80% zijn afgenomen. Voor mij is dat een belangrijke persoonlijke ervaring en één van de redenen waarom ik colloïdaal goud ben blijven gebruiken. Ik kan echter niet aantonen dat deze verbetering uitsluitend door het colloïdale goud is veroorzaakt.

Deze colloïdale producten gebruik ik inmiddels al meer dan een jaar. Mijn persoonlijke ervaringen ermee zijn positief en ik heb zelf gedurende deze periode geen merkbare bijwerkingen ervaren. Ook heb ik bij het gebruik van colloïdaal zilver geen blauwgrijze verkleuring van de huid ontwikkeld.

Ik hecht daarbij zelf veel waarde aan de zuiverheid, samenstelling en zorgvuldige productie van de producten die ik gebruik. Ook de gebruikte grondstoffen, het water, de concentratie en de productiemethode vind ik belangrijk.

Er bestaan verschillende opvattingen over de rol die productiemethode, zilververbindingen en eventuele toegevoegde stoffen spelen bij het ontstaan van argyrie. Wetenschappelijk is echter wel aangetoond dat langdurige en/of hoge blootstelling aan zilver, onder meer via bepaalde zilverproducten, tot ophoping in lichaamsweefsels en argyrie kan leiden.

Mijn eigen ervaring dat dit bij mij niet is gebeurd, presenteer ik daarom niet als garantie voor anderen. Ik kan bovendien niet vaststellen welk aandeel ieder afzonderlijk middel in mijn herstel heeft gehad.

Goud door de eeuwen heen

Rond goud en zilver bestaan al eeuwenlang bijzondere verhalen en overleveringen. Zo wordt verteld dat in oude Chinese tradities gouden munten met rijst werden meegekookt om kleine hoeveelheden goud aan het water af te geven. Ook bestaan er verhalen uit het Wilde Westen waarin cowboys zilveren munten aan hun koffie toevoegden.

Uit het oude Egypte zijn eveneens veel verhalen overgeleverd waarin goud niet alleen als teken van rijkdom en macht werd gezien, maar ook in verband werd gebracht met gezondheid, vitaliteit en spirituele betekenis. Er bestaan zelfs theorieën en overleveringen waarin de aanwezigheid van zeer kleine gouddeeltjes in het natuurlijke leefmilieu een bijzondere betekenis wordt toegeschreven.

Deze verhalen zijn interessant, maar niet allemaal historisch of wetenschappelijk te verifiëren. We vermelden ze daarom als overlevering en niet als bewezen werking van colloïdaal goud.

Wat wél goed gedocumenteerd is, is dat goud en goudverbindingen al eeuwenlang binnen alchemie en vroegere vormen van geneeskunde werden toegepast. In Europa ontstond bijvoorbeeld belangstelling voor aurum potabile, letterlijk ‘drinkbaar goud’. Ook Paracelsus en andere geneesheren uit vroegere eeuwen schreven over het gebruik van goudbereidingen.

In de moderne geneeskunde zijn bepaalde goudverbindingen eveneens daadwerkelijk toegepast, onder andere bij reumatoïde artritis. Dat betrof echter specifieke geneesmiddelen met goudverbindingen en is iets anders dan het colloïdale goud waar deze pagina over gaat.

Colloïdaal goud: wat is het en wat doet het?

Colloïdaal goud bestaat uit zeer kleine gouddeeltjes die in een vloeistof zijn verdeeld. Goudnanodeeltjes hebben bijzondere fysische en chemische eigenschappen en worden daarom al jarenlang wetenschappelijk onderzocht voor uiteenlopende toepassingen.

Binnen de biomedische wetenschap wordt onder andere onderzoek gedaan naar het gebruik van goudnanodeeltjes voor diagnostiek, beeldvorming en als drager van geneesmiddelen. Ook binnen kankeronderzoek worden verschillende speciaal ontwikkelde goudnanodeeltjes onderzocht.

Veel van deze toepassingen bevinden zich echter nog in de onderzoeksfase en zijn niet hetzelfde als het innemen van colloïdaal goud.

Er is op dit moment onvoldoende klinisch bewijs om te stellen dat het innemen van colloïdaal goud ziekten zoals kanker, hart- en vaatziekten, reuma, MS, Parkinson of dementie kan behandelen of genezen. Op deze pagina maken we daarom duidelijk onderscheid tussen wetenschappelijk onderzoek, natuurgeneeskundige toepassingen en mijn eigen persoonlijke ervaringen.

Onderzoek naar goudnanodeeltjes en stofwisseling

Ook bij obesitas en stofwisselingsproblemen worden goudnanodeeltjes experimenteel onderzocht. In dieronderzoek bij muizen met langdurige obesitas zijn veranderingen gezien in de glucose- en vetstofwisseling en in bepaalde onderzoeken ook effecten op lichaamsgewicht en vetweefsel.

Deze resultaten zijn interessant, maar betreffen voornamelijk dieronderzoek. Ze tonen niet aan dat het innemen van gewoon colloïdaal goud bij mensen een behandeling is voor overgewicht of obesitas.

Goud en auto-immuunziekten

Goud heeft een bijzondere geschiedenis binnen de behandeling van ontstekings- en auto-immuunziekten. Specifieke goudverbindingen en goudzouten zijn bijvoorbeeld jarenlang gebruikt bij reumatoïde artritis. Ook in klinische studies zijn effecten op pijn, gewrichtsontsteking en andere kenmerken van ziekteactiviteit onderzocht.

Tegenwoordig wordt ook onderzoek gedaan naar goudnanodeeltjes en hun mogelijke invloed op ontstekingsprocessen en het immuunsysteem. Daarbij worden onder andere toepassingen bij reumatoïde artritis en andere auto-immuunziekten onderzocht. Veel van dit onderzoek bevindt zich nog in het laboratorium of in diermodellen.

Het is daarbij belangrijk onderscheid te maken tussen medicinale goudverbindingen, speciaal ontwikkelde goudnanodeeltjes en colloïdaal goud voor orale inname. Onderzoek naar de eerste twee bewijst niet automatisch dezelfde werking voor gewoon colloïdaal goud.

Goudnanodeeltjes en huidontsteking

Ook binnen dermatologisch onderzoek worden goudnanodeeltjes bestudeerd. Zo zijn speciaal ontwikkelde goudnanodeeltjes onderzocht in relatie tot ontstekingsprocessen van de huid, waaronder rosacea-achtige huidontsteking. In experimenteel onderzoek werden daarbij ontstekingsremmende effecten waargenomen.

Ook andere vormen van goudnanotechnologie worden onderzocht voor dermatologische toepassingen, bijvoorbeeld bij acne en voor gerichte afgifte via de huid.

Dit onderzoek betreft echter speciaal ontwikkelde en vaak plaatselijk toegepaste goudnanodeeltjes. Het bewijst niet dat het innemen van gewoon colloïdaal goud couperose of rosacea behandelt.

Ervaringen rond warmte, rillingen en zweten

Binnen natuurgeneeskundige bronnen en gebruikerservaringen worden soms veranderingen in rillingen, opvliegers of nachtelijk zweten genoemd bij het gebruik van colloïdaal goud.

Voor deze toepassingen heb ik echter geen overtuigend klinisch onderzoek gevonden waaruit blijkt dat het innemen van colloïdaal goud deze klachten behandelt. Daarom beschouwen we dit op deze pagina als ervaringsinformatie en niet als bewezen werking.

Goudnanodeeltjes en het hart

Ook binnen cardiovasculair onderzoek worden goudnanodeeltjes bestudeerd. In dieronderzoek is bijvoorbeeld gekeken naar mogelijke effecten na een hartinfarct. In een muismodel werden bij bepaalde PEG-gecoate goudnanodeeltjes verbeteringen gezien in de hartfunctie en vermindering van infarctgrootte en fibrose.

Het onderzoek laat echter ook zien dat de effecten sterk afhangen van onder andere deeltjesgrootte, dosis, coating en wijze van toediening. In andere dierstudies zijn goudnanodeeltjes in het hart teruggevonden en zijn onder bepaalde omstandigheden juist nadelige effecten beschreven.

Dit is daarom een interessant onderzoeksgebied, maar het bewijst niet dat het drinken van gewoon colloïdaal goud hart- en vaatziekten bij mensen behandelt.

Goud en tuberculose

Goudverbindingen hebben een bijzondere plaats in de geschiedenis van het onderzoek naar tuberculose. Robert Koch ontdekte dat bepaalde goudverbindingen in het laboratorium invloed konden hebben op de tuberculosebacterie. In de jaren twintig van de vorige eeuw werd vervolgens Sanocrysin, een goudverbinding, daadwerkelijk bij tuberculosepatiënten toegepast.

Later gecontroleerd onderzoek kon echter geen overtuigend therapeutisch voordeel aantonen en deze behandeling raakte uiteindelijk in onbruik.

Ook tegenwoordig speelt goud nog een rol binnen tuberculoseonderzoek. Wetenschappers onderzoeken bijvoorbeeld goudnanodeeltjes als dragers van medicijnen en als hulpmiddel bij diagnostiek. Dit betreft speciaal ontwikkelde nanotechnologische toepassingen en is niet hetzelfde als het innemen van colloïdaal goud.

Goudnanodeeltjes en kankeronderzoek

Goudnanodeeltjes worden uitgebreid onderzocht binnen de oncologie. Door hun bijzondere eigenschappen kunnen zij bijvoorbeeld worden gebruikt als drager van geneesmiddelen, voor beeldvorming, als versterker bij bestraling en bij experimentele foto- of warmtetherapieën.

Er is zelfs vroeg klinisch onderzoek bij mensen uitgevoerd. In een fase-I-studie bij patiënten met gevorderde kanker werd CYT-6091 onderzocht: een nanomedicine waarbij een antitumor-eiwit aan colloïdale gouddeeltjes was gekoppeld. De studie liet zien dat deze speciaal ontwikkelde goudnanodeeltjes systemisch konden worden toegediend en in tumorweefsel terechtkwamen.

Dit is voor mij een bijzonder interessant onderzoeksgebied, zeker gezien mijn eigen ziektegeschiedenis. Tegelijkertijd gaat het hier om speciaal ontwikkelde medische goudnanodeeltjes en combinaties met andere werkzame stoffen. Dat is niet hetzelfde als het innemen van gewoon colloïdaal goud.

Daarom zou ik niet schrijven dat colloïdaal goud zelf kanker voorkomt of geneest. Wél kunnen we terecht zeggen dat goudnanotechnologie serieus wordt onderzocht binnen kankerdiagnostiek en -behandeling.

Goud bij reuma, artritis en artrose

Goud heeft een lange medische geschiedenis bij reumatoïde artritis. Goudzouten en later het orale goudhoudende geneesmiddel auranofin zijn jarenlang toegepast en in klinische onderzoeken vergeleken met placebo en andere behandelingen. In verschillende studies werden verbeteringen gevonden in onder andere pijnlijke en gezwollen gewrichten en andere kenmerken van ziekteactiviteit.

Ook goudnanodeeltjes zelf zijn inmiddels bij mensen onderzocht. In een kleine klinische studie uit 2022 kregen mensen met reumatoïde artritis of artrose een zeer lage orale dosis goudnanodeeltjes. De onderzoekers rapporteerden verbeteringen in verschillende gemeten klachten en concludeerden dat de resultaten aanleiding geven tot verder onderzoek. Zij benadrukten tegelijkertijd dat de studie beperkt was en niet als definitief bewijs kan worden beschouwd.

Ook in recenter experimenteel onderzoek worden orale goudnanodeeltjes onderzocht vanwege hun mogelijke invloed op ontstekingsprocessen bij artritis. Dit onderzoek bevindt zich echter nog grotendeels in de preklinische fase.

Deze onderzoeken maken het onderwerp voor mij extra interessant, maar verschillende goudverbindingen en goudnanodeeltjes zijn niet automatisch gelijk aan ieder commercieel colloïdaal-goudproduct.

Goudnanodeeltjes en fibromyalgie

Ook bij fibromyalgie worden goudnanodeeltjes in wetenschappelijk onderzoek gebruikt. Recent onderzoek heeft bijvoorbeeld gekeken naar goudnanodeeltjes als onderdeel van een analysetechniek waarmee veranderingen in bloedmonsters van mensen met fibromyalgie kunnen worden herkend.

Dat onderzoek is vooral gericht op diagnostiek en het beter begrijpen van de ziekte. Het toont niet aan dat het innemen van colloïdaal goud fibromyalgie behandelt.

Voor een therapeutische werking van gewoon oraal colloïdaal goud bij fibromyalgie heb ik geen overtuigend klinisch bewijs gevonden.

Goudnanodeeltjes en multiple sclerose

Ook binnen het onderzoek naar multiple sclerose (MS) worden goudnanodeeltjes en goudnanokristallen bestudeerd.

In dieronderzoek met een experimenteel model van MS zijn goudnanodeeltjes onderzocht vanwege hun mogelijke invloed op neuro-inflammatie. Daarbij werden vermindering van neurologische verschijnselen en veranderingen in ontstekingsgerelateerde processen waargenomen.

Daarnaast worden bepaalde speciaal ontwikkelde goudnanokristallen onderzocht vanwege hun mogelijke invloed op remyelinisatie, het herstel van de beschermende myelinelaag rond zenuwen. In diermodellen van demyelinisatie zijn daarbij positieve effecten op myelineherstel beschreven.

Dit is een interessant onderzoeksgebied, maar het betreft specifieke goudnanodeeltjes en vooral preklinisch onderzoek. Het is daarom niet hetzelfde als bewijs dat het drinken van gewoon colloïdaal goud MS behandelt.

Goudnanodeeltjes, zenuwherstel en neuropathie

Binnen onderzoek naar beschadigde perifere zenuwen worden goudnanodeeltjes en goudhoudende nanomaterialen bestudeerd vanwege hun mogelijke rol bij zenuwregeneratie en herstel. In dieronderzoek zijn bijvoorbeeld zenuwgeleiders met goudnanodeeltjes toegepast bij beschadiging van de heupzenuw, waarbij herstel van zenuwstructuur en zenuwfunctie werd onderzocht.

Ook bij neuropathische pijn worden goudnanodeeltjes experimenteel gebruikt, bijvoorbeeld als drager om bepaalde stoffen gericht bij zenuw- of hersenweefsel af te leveren. Zulke studies laten zien dat goudnanotechnologie binnen dit onderzoeksgebied serieus wordt onderzocht, maar het gaat om speciaal ontwikkelde toepassingen en voornamelijk dieronderzoek.

Voor mijzelf is dit onderwerp bijzonder interessant. Na mijn operaties en bestralingen ontstonden bij mij neuropathische klachten. Sinds ik colloïdaal goud ben gaan gebruiken, ervaar ik naar mijn eigen inschatting een vermindering van ongeveer 60 tot 80% van deze klachten. Deze verbetering is voor mij zeer duidelijk, maar ik kan niet aantonen dat colloïdaal goud hiervan de oorzaak is.

Goudnanodeeltjes en peesontsteking

Ook bij peesontstekingen is experimenteel onderzoek gedaan naar goudnanodeeltjes. In dieronderzoek naar Achillespeesontsteking werden goudnanodeeltjes gecombineerd met diclofenac en via iontoforese toegepast. Daarbij werden veranderingen gezien in ontstekingsgerelateerde stoffen in het peesweefsel.

Dit is interessant onderzoek, maar het betreft een plaatselijke experimentele behandeling in combinatie met een ontstekingsremmend geneesmiddel. Het toont niet aan dat het innemen van colloïdaal goud peesontstekingen behandelt.

Goudnanodeeltjes en lupus

Ook binnen het onderzoek naar systemische lupus erythematosus (SLE) worden goudnanodeeltjes en andere nanotechnologische toepassingen bestudeerd.

In dieronderzoek zijn bijvoorbeeld speciaal ontwikkelde goudnanocages gebruikt als drager van een werkzame stof. In een muismodel van lupus werden daarmee effecten op ziekteactiviteit en immuunprocessen onderzocht.

Goudnanodeeltjes worden daarnaast onderzocht als hulpmiddel bij de diagnostiek van lupus-nefritis, bijvoorbeeld via analysetechnieken die afwijkingen in urinemonsters proberen te herkennen.

Dit laat zien dat goudnanotechnologie een serieus onderzoeksgebied is binnen lupus. Het betreft echter speciaal ontwikkelde medische nanodeeltjes en voornamelijk experimenteel onderzoek en is niet hetzelfde als bewijs dat het drinken van gewoon colloïdaal goud lupus behandelt.

Goudnanodeeltjes en psoriasis

Ook bij psoriasis worden goudnanodeeltjes onderzocht vanwege hun mogelijke invloed op ontstekingsprocessen in de huid.

In onderzoek bij mensen zijn goudnanodeeltjes plaatselijk aangebracht op psoriasisplaques. Daarbij werden veranderingen gezien in ontstekingscellen en bepaalde ontstekingsstoffen in de huid.

Ook in experimenteel onderzoek met speciaal ontwikkelde goudnanodeeltjes zijn effecten gevonden op ontstekingsroutes die een rol spelen bij psoriasis.

Dit maakt goudnanotechnologie interessant voor verder dermatologisch onderzoek. Het betreft echter vooral plaatselijke of speciaal ontwikkelde toepassingen en is niet hetzelfde als bewijs dat het drinken van colloïdaal goud psoriasis behandelt.

Goudnanodeeltjes en huidveroudering

Ook binnen onderzoek naar huidveroudering worden goudnanodeeltjes bestudeerd. In laboratoriumonderzoek zijn speciaal ontwikkelde goudnanodeeltjes onderzocht vanwege hun mogelijke antioxidatieve en huidbeschermende eigenschappen. Daarbij wordt onder andere gekeken naar processen die samenhangen met collageenafbraak en oxidatieve stress in de huid.

Er is ook klinisch onderzoek gedaan naar bepaalde plaatselijke behandelingen met goudnanodeeltjes. In een studie uit 2022 werd een goudnanodeeltjes-gebaseerde fotothermische behandeling onderzocht bij rimpels en vergrote poriën, waarbij na behandeling verbetering werd gezien. De onderzoekers gaven aan dat langer vervolgonderzoek nodig is.

Dit maakt goudnanotechnologie interessant voor cosmetisch en dermatologisch onderzoek, maar deze resultaten zijn niet hetzelfde als bewijs dat orale inname van colloïdaal goud rimpels, ouderdomsvlekken of vroegtijdige huidveroudering tegengaat.

Goudnanodeeltjes, Parkinson, Alzheimer en cognitieve functies

Goudnanodeeltjes en goudnanokristallen worden steeds vaker onderzocht binnen de neurologie, onder andere bij Parkinson en Alzheimer.

Bij Parkinson is inmiddels ook onderzoek bij mensen uitgevoerd met CNM-Au8, een speciaal vervaardigde orale suspensie van goudnanokristallen. In fase-2-onderzoek werd gekeken of deze nanokristallen invloed hebben op de energiehuishouding van hersencellen. De onderzoekers vonden aanwijzingen dat het middel biologische processen in de hersenen bereikte en beïnvloedde.

Dat vind ik een interessante ontwikkeling, maar CNM-Au8 is een specifiek ontwikkeld medisch product met nauwkeurig gecontroleerde goudnanokristallen. Het kan daarom niet zonder meer worden gelijkgesteld aan ieder colloïdaal-goudproduct.

Ook bij Alzheimer worden goudnanodeeltjes onderzocht. In verschillende diermodellen zijn effecten gezien op onder andere geheugen en leervermogen, amyloïdophoping, tau-gerelateerde processen en neuro-inflammatie. In een onderzoek met Alzheimer-muizen werden bijvoorbeeld na orale toediening van speciaal vervaardigde chirale goudnanodeeltjes verbeteringen in cognitieve prestaties waargenomen.

Voor focus- en concentratieproblemen of dementie in het algemeen is er echter nog onvoldoende klinisch bewijs om te stellen dat het innemen van gewoon colloïdaal goud deze klachten verbetert.

Het onderzoek naar goudnanotechnologie en de hersenen is dus zeker interessant, maar bevindt zich voor veel toepassingen nog in een experimentele fase.

Goudnanodeeltjes, huidontsteking en wondherstel

Ook binnen onderzoek naar ontstekingsprocessen van de huid worden goudnanodeeltjes en goudnanoclusters bestudeerd. In experimentele modellen zijn onder andere ontstekingsremmende effecten onderzocht, bijvoorbeeld bij huidreacties die overeenkomsten vertonen met eczeem en andere inflammatoire huidaandoeningen.

Ook bij schimmelinfecties wordt goudnanotechnologie onderzocht. Zo zijn goudnanodeeltjes gebruikt als drager voor antischimmelmiddelen. Dit betreft vooral laboratoriumonderzoek en betekent niet dat gewoon colloïdaal goud zelf bewezen een schimmelinfectie behandelt.

Bij wonden en brandwonden bestaat eveneens interessant onderzoek. In diermodellen zijn goudnanodeeltjes verwerkt in wondverbanden, gels en andere plaatselijke toepassingen. Daarbij zijn onder bepaalde omstandigheden vermindering van ontsteking en verbetering van wondherstel waargenomen.

Ook hier gaat het vooral om speciaal ontwikkelde, plaatselijke nanotechnologische toepassingen. Dit onderzoek kan daarom niet rechtstreeks worden vertaald naar de werking van oraal ingenomen colloïdaal goud.

Goudnanodeeltjes, licht en collageen/huidherstel

Goudnanodeeltjes hebben bijzondere optische eigenschappen en kunnen daardoor worden gecombineerd met bepaalde vormen van licht- en lasertherapie.

In experimenteel onderzoek naar wondherstel worden goudnanodeeltjes onder andere verwerkt in materialen die de huid ondersteunen tijdens genezing. Daarbij zijn in diermodellen effecten gezien op ontsteking, vaatvorming en collageenafzetting en -remodellering.

Ook bij mensen is een behandeling onderzocht waarbij goudnanodeeltjes werden gecombineerd met een 755-nm alexandrietlaser. In die klinische studie werden na behandeling verbeteringen gemeld in onder andere rimpels en vergrote poriën.

Onderzoek uit 2025 laat bovendien zien dat goudnanorods in combinatie met LED-licht in menselijke huidfibroblasten processen rond wondherstel en collageen kunnen beïnvloeden.

We kunnen dus terecht zeggen dat goudnanodeeltjes in combinatie met licht worden onderzocht voor huidherstel, collageenprocessen en huidverjonging. Dit is echter niet hetzelfde als bewijs dat het drinken van colloïdaal goud op zichzelf de collageenaanmaak stimuleert.

Colloïdaal goud als ‘medicijntaxi’

De term ‘medicijntaxi’ vind ik eigenlijk heel geschikt als beeldspraak, omdat goudnanodeeltjes in de nanogeneeskunde inderdaad worden onderzocht als dragers van geneesmiddelen.

Door het oppervlak van goudnanodeeltjes chemisch aan te passen, kunnen onderzoekers er geneesmiddelen of andere biologisch actieve stoffen aan koppelen. Vervolgens kunnen deze nanodeeltjes worden ontworpen om die stoffen gerichter naar bepaalde cellen of weefsels te vervoeren.

In experimenteel kankeronderzoek is bijvoorbeeld het chemotherapeuticum doxorubicine aan goudnanodeeltjes gekoppeld. Daarbij werd onderzocht of de gouddeeltjes de opname en ophoping van het geneesmiddel in tumorcellen konden verbeteren. In verschillende cel- en diermodellen zijn hiermee interessante resultaten gevonden.

De vergelijking met een ‘medicijntaxi’ is dus een begrijpelijke manier om dit onderzoeksprincipe uit te leggen. Het gaat echter om speciaal ontworpen en chemisch aangepaste goudnanodeeltjes. Dit betekent niet dat gewoon ingenomen colloïdaal goud vanzelf medicijnen door het lichaam naar de juiste plaats vervoert.

Colloïdaal goud en röntgenstraling

Ook dit onderwerp heeft een duidelijke wetenschappelijke basis. Goud heeft een hoog atoomnummer (79) en absorbeert röntgenstraling relatief sterk. Juist daarom worden goudnanodeeltjes onderzocht als zogenaamde radiosensitizers: stoffen die lokaal het effect van ioniserende straling kunnen versterken.

In cel- en dieronderzoek zijn goudnanodeeltjes gecombineerd met röntgen- of gammastraling. Daarbij bleek dat goudnanodeeltjes onder bepaalde omstandigheden de stralingsdosis in of rond tumorcellen kunnen versterken en de overleving van kankercellen na bestraling kunnen verminderen.

Hoe sterk dat effect is, hangt af van verschillende factoren, waaronder de grootte en concentratie van de gouddeeltjes, hun plaats in het weefsel en de energie van de gebruikte straling. Het is dus geen vast effect dat bij iedere vorm van goud of iedere bestraling hetzelfde optreedt.

Dit onderzoek is bijzonder interessant binnen de ontwikkeling van nieuwe vormen van radiotherapie. De stap naar routinegebruik bij patiënten is echter nog niet volledig gemaakt; de klinische toepassing van goudnanodeeltjes als radiosensitizer kent nog verschillende technische en biologische uitdagingen.

Voor mijzelf vind ik dit onderwerp extra interessant omdat bestraling onderdeel is geweest van mijn eigen ziekte- en herstelproces. Dat betekent uiteraard niet dat het colloïdale goud dat ik zelf inneem hetzelfde effect heeft als de speciaal ontwikkelde goudnanodeeltjes die in deze onderzoeken worden gebruikt. Mijn persoonlijke kennis is daarvoor te beperkt om daar een conclusie aan te verbinden.

Goud en geestelijk welbevinden

Ook aan goud worden al lange tijd effecten op het geestelijk welbevinden toegeschreven. In historische bronnen en natuurgeneeskundige toepassingen wordt goud onder andere genoemd in relatie tot stemming, mentale helderheid en vitaliteit.

Binnen modern onderzoek worden goudnanodeeltjes ook bestudeerd in relatie tot hersenfuncties en neurologische processen. Het beschikbare onderzoek is echter grotendeels experimenteel en geeft geen goede basis om te stellen dat het innemen van colloïdaal goud depressie of melancholie behandelt.

Van goud word je kalm? Ervaringen en onze spirituele visie

Binnen natuurgeneeskundige kringen worden aan colloïdaal goud al lange tijd eigenschappen toegeschreven die te maken hebben met rust, mentale helderheid, concentratie, levenslust en emotioneel evenwicht. Ook gebruikers van colloïdaal goud beschrijven dergelijke ervaringen.

Binnen onze eigen spirituele visie vinden wij vooral interessant dat innerlijke rust ruimte kan geven om anders naar jezelf, je emoties en onverwerkte ervaringen te kijken. Wij zien colloïdaal goud daarbij niet als een middel dat dergelijke problemen voor iemand ‘oplost’, maar als iets dat sommige mensen ervaren als ondersteuning bij hun persoonlijke proces.

In onze praktijk werken we bij emotionele belasting juist bewust aan de achterliggende oorzaken. Tijdelijke rust of helderheid kan daarbij prettig zijn, maar zaken als angst, stress, verdriet of onverwerkte gebeurtenissen vragen vaak ook om bewustwording en persoonlijke verwerking.

De oorspronkelijke tekst op deze pagina beschreef die ontwikkeling in tegenstellingen zoals:

Angst → Liefde
Innerlijke onrust → Innerlijke rust
Ongeluk → Geluk
Somberheid → Levensvreugde
Stress → Ontspanning
Paniek → Balans
Drukte → Rust
Ongeduld → Geduld
Onvrede → Vrede
Negatieve houding → Positievere houding

Wij hebben zowel persoonlijk als bij cliënten ervaren dat veel van deze punten het persoonlijke bewustwordingsproces positief kunnen beïnvloeden. Wij zien dit echter niet als wetenschappelijk bewezen effecten van colloïdaal goud.

Hoe snel kunnen persoonlijke effecten worden ervaren?

Hoe snel iemand iets van colloïdaal goud ervaart, kan sterk verschillen. In onze eigen ervaringen en in terugkoppelingen van gebruikers worden soms al binnen korte tijd veranderingen genoemd, bijvoorbeeld meer helderheid of focus, een rustiger gevoel, meer energie of een verandering in pijnbeleving.

Bij anderen duurt het langer voordat zij iets opmerken, en er zijn natuurlijk ook mensen die weinig of geen duidelijk effect ervaren. Daarom vinden wij het niet juist om een vaste termijn te noemen waarbinnen colloïdaal goud zou moeten ‘werken’.

Ook bij wetenschappelijk onderzoek naar orale goudnanodeeltjes worden effecten over langere perioden gevolgd. In een kleine humane studie bij mensen met reumatoïde artritis en artrose werden deelnemers bijvoorbeeld 20 weken gevolgd en werden de veranderingen op verschillende momenten gemeten. Dat onderzoek geeft dus evenmin aanleiding om te stellen dat een bepaald effect standaard binnen enkele dagen of één à twee maanden optreedt.

Bij ernstige of chronische aandoeningen zoals Parkinson, reuma of zenuwproblemen zouden wij daarom geen vaste termijn voor verbetering willen noemen. Eventuele persoonlijke ervaringen met colloïdaal goud staan bovendien los van reguliere medische behandeling.

Interacties en voorzichtigheid bij medicijngebruik

Over mogelijke interacties tussen oraal colloïdaal goud en geneesmiddelen is nog onvoldoende klinisch onderzoek beschikbaar. Daarom vinden wij het niet verantwoord om algemeen te stellen dat colloïdaal goud zonder problemen met vrijwel alle medicijnen gecombineerd kan worden.

Verschillende goudnanodeeltjes kunnen zich bovendien verschillend gedragen, afhankelijk van onder andere hun grootte, coating, concentratie en samenstelling. Experimenteel onderzoek naar de opname en verspreiding in het lichaam laat zien dat deze eigenschappen daadwerkelijk verschil kunnen maken.

Mijn eigen ervaring met langdurig gebruik is positief en ik heb zelf geen merkbare interacties of bijwerkingen ervaren. Dat blijft echter mijn persoonlijke ervaring.

Wie medicijnen gebruikt — zeker bij ernstige of chronische aandoeningen — doet er daarom verstandig aan het gebruik van colloïdaal goud met een arts of apotheker te bespreken.

Verder lezen over colloïdaal goud

Wie zich verder wil verdiepen in het wetenschappelijke onderzoek naar goudnanodeeltjes kan via PubMed wetenschappelijke publicaties over dit onderwerp vinden.

Voor meer praktische en natuurgeneeskundige informatie over nano-goud kun je ook terecht bij NanoMineralen. Houd er daarbij rekening mee dat niet alle daar genoemde toepassingen en gezondheidsclaims klinisch bij mensen zijn bewezen.